Autor: admin. 21 maja 2010. Kategorie:
Ciekawostki natury i nie tylko najbardziej toksyczną roślinę na świe- g cie uchodzi rącznik pospolity (Ricinus * communis). Jeden gram silnie działa- g Ijącej rycyny jest 6 tys. razy bardziej trujący niż cyjanek i 12 tys. razy – niż jad grze-chotnika. Dawka rycyny o masie jednego ziarnka soli błyskawicznie uśmierca człowieka ważącego 80 kg.
» Rycyna zawarta w rączniku jest jedną z silniejszych toksyn roślinnych
Za najbardziej toksyczną roślinę na świecie uchodzi rącznik pospolity (Ricinus communis). Jeden gram silnie działa. Jest 6 tys. razy bardziej trujący niż cyjanek i 12 tys. razy – niż jad grzechotnika. Dawka rycyny o masie jednego ziarnka soli błyskawicznie uśmierca człowieka ważącego 80 kg.
» Rycyna zawarta w rączniku jest jedną z silniejszych toksyn roślinnych
RĄCZNIK – pełen zabójczej truciznyRączriik należy do roślin dwuliściennych, rodziny wilczomlecżowatych. W naszych warunkach klimatycznych dorasta do dwóch metrów wysokości, w strefie tropikalnej i subtropikalnej – nawet do dziesięciu. Zawarta w nim rycyna to silnie toksyczne białko działające zabójczo na komórki. Dawką śmiertelną dla zdrowego, postawnego mężczyzny jest ilość równa ziarnku soli! Rycyna powoduje silne wymioty i biegunki, aglutynację erytrocytów oraz wytrącanie fibryny do krwi. Zgon może nastąpić w ciągu kilku godzin od zatrucia. Ze względu na prostą i tanią produkcję istnieje zagrożenie użycia rycyny jako broni przez przestępców, terrorystów oraz morderców. Z nasion rącznika otrzymywany jest także olej rycyno-. wy, który nie zawiera toksyny, gdyż ulega ona rozkładowi podczas procesu produkcji (wyciskanie na zimno, wygotowywanie z wodą). Rycyną ukrytą w szpikulcu parasola zabito w 1978 r. w Londynie Georgi Markowa, bułgarskiego dysydenta. Substancja ta powoduje powolną i bolesną śmierć, stopniowo zatruwając krew i porażając krwiobieg. Nie istnieje żadne antidotum na ten rodzaj trucizny. Podczas wojny w Zatoce wywiadowcy USA stwierdzili, że również zasobów rycyny zamierzał użyć Irak w wojnie chemicznej i bakteriologicznej.
TOJAD – ulubieniec trucicieliTojad mocny (Aconitum napellus) to trwała bylina z rodziny jaskrowatych, którą możemy spotkać w rejonach górskich, zwłaszcza w pobliżu strumieni. Ma niebieskofioletowe kwiatostany zebrane w duże grona. Najbardziej toksyczną częścią tojadu są jego korzenie {Radix aconiti), ale trujące własności ma cała roślina zawierająca alkaloidy diterpenowe, przede wszystkim akonitynę i napelinę.
W swoich tkankach zawiera akonitynę, silnie trujący alkaloid. Najbardziej toksyczne są nasiona i korzenie. Akonityna bardzo łatwo wchłania się przez skórę i błony śluzowe. Dawką śmiertelną jest już 5 mg tej substancji, 20 ml nalewki lub 2 g surowca roślinnego. Akonityna była w przeszłości często wykorzystywana do „cichych” zabójstw (podobno też Arystotelesa). W początkowej fazie działa pobudzająco, później poraża układ nerwowy (nerwy czuciowe i ruchowe). Pliniusz Starszy nazywał ją roślinnym arszenikiem. Tojad jest wykorzystywany także w medycynie ludowej jako środek przeciwbólowy (m.in. przy migrenach, artretyzmie, rwie kulszowej); surowcem zielarskim jest korzeń.
Tagi: ciekawostki, natura, rośliny, trucizna, trucizny
Autor: admin. 20 maja 2010. Kategorie:
Ciekawostki natury i nie tylko Według statystyk Światowej Organizacji Zdrowia (WH0) rocznie z powodu ukąszeń umiera 40-60 tysięcy ludzi. To więcej, niż ginie od ran zadanych przez tygrysy.
Jad węża nie jest jedynie śmiercionośną trucizną. Niezastąpioną rolę odgrywa od dawna w przemyśle farmaceutycznym – jego toksyny cenione są przede wszystkim zbiornikiem wielu różnych enzymów.
Jad węża składa się również z kilkudziesięciu niskocząsteczkowych białek, peptydów i aminokwasów, naturalnych antybiotyków i minerałów. Stosuje się je w leczeniu stanów zapalnych (w formie maści i kremów), jak również bólu (działanie analgetyczne polega na blokowaniu aktywności elektrycznej komórek nerwowych). Podczas gdy przed kilkudziesięciu laty jad węża służył jedynie do produkcji serum przeciwko ukąszeniom, dziś zakres jego wykorzystania znacznie się rozszerzył. Pomaga walczyć z reumatyzmem, żylakami, stanami zapalnymi mięśni i ścięgien, trądem i epilepsją. Sprawdził się także jako środek pomocniczy w leczeniu łuszczycy, stanów zapalnych skóry i przeciw opryszczce. Dotychczas nie udało się zsyntetyzować jadu węża, cena tego specyfiku jest więc ciągle wysoka, a jego pozyskiwaniem zajmuje się niewielka liczba firm na świecie.
Z około 3 tys. znanych gatunków węży około 400 uważa się za niebezpieczne z powodu ich jadowitości. Gruczoły jadowe, które na ogół służą do pochwycenia ofiary lub obrony w razie zagrożenia, przekształciły się z gruczołów ślinowych i znajdują się w górnej szczęce gada.
Najgorszy jad czyha pod wodą Najsilniej działającym jadem na świecie dysponuje należący do węży morskich Hydrophis Belcheri, dorastający do jednego metra długości. Żyje w wodach Oceanu Spokojnego, w pobliżu Australii. Jego jad jest niezwykle toksyczny. Zabija nawet w dawce 100 razy mniejszej niż jad żmii czy kobry. Wykaz niebezpiecznych węży jadowitych nie jest ciągle jeszcze zamknięty, a wie1 le gatunków żyjących w dalekich zakątkach dziewiczych puszcz dopiero czeka na odkrycie.
Trucizna dla 80 ludzi
To dzięki ewolucyjnie przekształconym gruczołom i uzębieniu węże stały Się zwierzętami’ budzącymi tak wielką grozę. Wyjątkowo nie jadowitych nie jest ciągle jeszcze zamknięty, a wie1 le gatunków żyjących w dalekich zakątkach dziewiczych puszcz dopiero czeka na odkrycie.
Trucizna dla 80 ludzi To dzięki ewolucyjnie przekształconym gruczołom i uzębieniu węże stały Się zwierzętami’ budzącymi tak wielką grozę. Wyjątkowo niebezpieczne jest ukąszenie przez tajpana (Oxy-uranus scutellatus), ponieważ już około 5 mg jadu (suchej masy) tego gatunku to dawka śmiertelna. Biorąc pod uwagę, że tajpan może przy jednym ukąszeniu wyprodukować 400 mg jadu, należy uznać go za najbardziej jadowity lądowy gatunek węża ni świecie. Ilość jadu wydzielona podczas jednorazowego ukąszenia wystarczyłaby do uśmiercenia 80 osób! Największą ilość jadu pobrano natomiast od grzechotnika teksańskiego (Crotalus atrox) _ – 1500 mg. Występująca u nas żmija zygzakowata (Vipern berus) Wcale nie jest tak nieszkodliwa, jak sądzą niektórzy. Śmiertelna dawka jej jadu dla dorosłego człowieka wynosi 15 mg, podczas gdy Zdrowa dorosła samica żmii zygzakowatej może mieć go w zapasie aż 39 mg.
D W ROLI ŁE
E
Jad węża nie jest jedynie śmiercionośną trucizną. Niezastąpioną rolę odgrywa od dawna w przemyśle farmaceutycznym – jego toksyny cenione są przede wszyst- JKk
kim ze I
wzglę- ^Hpttp-’ du na
dużą ^^^^
zawartość jSĘĘfil
specyficznych
enzymów. Jad węża składa się również z kilkudziesięciu niskocząsteczkowych białek, peptydów i aminokwasów, naturalnych antybiotyków i minerałów. Stosuje się je w leczeniu stanów zapalnych (w formie maści i kremów), jak również bólu (działanie analgetyczne polega na blokowaniu aktywności elektrycznej komórek nerwowych). Podczas gdy przed kilkudziesięciu laty jad węża służył jedynie do produkcji serum przeciwko ukąszeniom, dziś zakres jego wykorzystania znacznie się rozszerzył. Pomaga walczyć z reumatyzmem, żylakami, stanami zapalnymi mięśni i ścięgien, trądem i epilepsją. Sprawdził się także jako środek pomocniczy w leczeniu łuszczycy, stanów zapalnych skóry i przeciw opryszczce. Dotychczas nie udało się zsyntetyzować jadu węża, cena tego specyfiku jest więc ciągle wysoka, a jego pozyskiwaniem zajmuje się niewielka liczba firm na świecie. :
D W ROLI ŁE
E
Jad węża nie jest jedynie śmiercionośną trucizną. Niezastąpioną rolę odgrywa od dawna w przemyśle farmaceutycznym – jego toksyny cenione są przede wszyst- JKk
kim ze I
wzglę- ^Hpttp-’ du na
dużą ^^^^
zawartość jSĘĘfil
specyficznych
enzymów. Jad węża składa się również z kilkudziesięciu niskocząsteczkowych białek, peptydów i aminokwasów, naturalnych antybiotyków i minerałów. Stosuje się je w leczeniu stanów zapalnych (w formie maści i kremów), jak również bólu (działanie analgetyczne polega na blokowaniu aktywności elektrycznej komórek nerwowych). Podczas gdy przed kilkudziesięciu laty jad węża służył jedynie do produkcji serum przeciwko ukąszeniom, dziś zakres jego wykorzystania znacznie się rozszerzył. Pomaga walczyć z reumatyzmem, żylakami, stanami zapalnymi mięśni i ścięgien, trądem i epilepsją. Sprawdził się także jako środek pomocniczy w leczeniu łuszczycy, stanów zapalnych skóry i przeciw opryszczce. Dotychczas nie udało się zsyntetyzować jadu węża, cena tego specyfiku jest więc ciągle wysoka, a jego pozyskiwaniem zajmuje się niewielka liczba firm na świecie.
D W ROLI ŁE
E
Jad węża nie jest jedynie śmiercionośną trucizną. Niezastąpioną rolę odgrywa od dawna w przemyśle farmaceutycznym – jego toksyny cenione są przede wszyst- JKk
kim ze I
wzglę- ^Hpttp-’ du na
dużą ^^^^
zawartość jSĘĘfil
specyficznych
enzymów. Jad węża składa się również z kilkudziesięciu niskocząsteczkowych białek, peptydów i aminokwasów, naturalnych antybiotyków i minerałów. Stosuje się je w leczeniu stanów zapalnych (w formie maści i kremów), jak również bólu (działanie analgetyczne polega na blokowaniu aktywności elektrycznej komórek nerwowych). Podczas gdy przed kilkudziesięciu laty jad węża służył jedynie do produkcji serum przeciwko ukąszeniom, dziś zakres jego wykorzystania znacznie się rozszerzył. Pomaga walczyć z reumatyzmem, żylakami, stanami zapalnymi mięśni i ścięgien, trądem i epilepsją. Sprawdził się także jako środek pomocniczy w leczeniu łuszczycy, stanów zapalnych skóry i przeciw opryszczce. Dotychczas nie udało się zsyntetyzować jadu węża, cena tego specyfiku jest więc ciągle wysoka, a jego pozyskiwaniem zajmuje się niewielka liczba firm na świecie. :
Tagi: ciekawostka, ciekawostki, gady, natura, węże, żmije, zwierzęta